![Obliviate Rpg](https://2img.net/h/i511.photobucket.com/albums/s352/BeYzisH_2008/orpg.jpg)
|
| | Profesör Alımları | |
|
+5Letje Magnolia Gisela Müller Enrichétta Corradeo Michelle Violet Harvell nope 9 posters | Yazar | Mesaj |
---|
nope Yönetici, İksir Profesörü
![Yönetici, İksir Profesörü Yönetici, İksir Profesörü](https://2img.net/h/i1004.photobucket.com/albums/af166/cisil_cimen/yntm.jpg)
![nope](https://2img.net/h/i1004.photobucket.com/albums/af166/cisil_cimen/js.jpg)
Mesaj Sayısı : 29 Kayıt tarihi : 16/06/10
![Profesör Alımları Empty](https://2img.net/i/empty.gif) | Konu: Profesör Alımları Cuma Haz. 18, 2010 1:54 pm | |
| Sihir Bakanlığı'nda görev isteyen üyelerimizin aşağıdaki formu eksiksiz doldurmaları gerekmektedir. Sihir Bakanlığı kadrosu için lütfen Meslek Kadrosu adlı başlığa bakınız. ~Okul Müdiresi ve Müdire Yardımcısı henüz seçilmeyecektir.
~Seçimler rol oyunu kalitesine göre yapılacaktır. Ad ve Soyad: İstenilen Rütbe: Yaş: Günlük Aktiflik Süresi: Örnek Rol Oyunu: | |
| ![Aşağa gitmek](https://2img.net/i/empty.gif) | | Michelle Violet Harvell Biçim Değiştirme Profesörü, Hufflepuff Sorumlusu, Vampir
![Biçim Değiştirme Profesörü, Hufflepuff Sorumlusu, Vampir Biçim Değiştirme Profesörü, Hufflepuff Sorumlusu, Vampir](https://2img.net/h/i1004.photobucket.com/albums/af166/cisil_cimen/pro.jpg)
![Michelle Violet Harvell](https://2img.net/h/oi47.tinypic.com/2vkjlox.jpg)
Mesaj Sayısı : 15 Kayıt tarihi : 18/06/10 Yaş : 27 Mücadele Tarafı : Aydınlık.
![Profesör Alımları Empty](https://2img.net/i/empty.gif) | Konu: Geri: Profesör Alımları Cuma Haz. 18, 2010 4:38 pm | |
| Ad ve Soyad:Michelle Violet Harvell İstenilen Rütbe:Biçim Değiştirme Profesörü Yaş:20 Günlük Aktiflik Süresi:8-9 saat Örnek Rol Oyunu:
Hayatımda hep silik noktalar ve kapalı kapılar ardına saklanmış gizemler vardı. Ama bir büyücü ailesinden olduğumdan bunları hep normal karşılamışımdır. Fakat bazen hayat sizi yönlendirebiliryor ve olmamanız gereken yerlerde yapmamanız gereken işler yapıyorsunuz. Buna merak deniyor. Büyücü veya muggle fark etmez insan merakına yenik düşebiliyor. Heleki hiç bilmediğiniz ve sorulduğundan kafanızda kurguladığınız masal dünyasını anlattığınız, ebeveyinlerinize sormaya çekindiğiniz bir aile geçmeşiniz varsa... O eve yeni taşınmıştık. Annemin dedesinin mirasıydı bize. Eski tahtadanbir evdi. Üç katlı olmasına rağmen yere çok yakın ve basıktı. Boyası yer yer kazınmış evde bizden başka birçok kemirgen vardı. Buraya Godrics Hollow'dan taşınmıştık. Annem bir muggle olduğundan oraya alışamamıştı bizde taşınmak zorunda kalmıştık. Annem evin güzel olduğuna bizi inandırmak için birçok övgü dolu cümle kuruyor ve evin geçmişinden bahsediyordu. Bende bu sıkıcı söylevden kaçmak için evde yıkılma tehlikesi olmayan bir oda arıyordum. Annem önceden gelip eşyaları yerleştirmişti. Bu yüzden oda seçme şansımda yoktu. İkinci kattaki yuvarlak oda benimdi. Katın ortasında bulunan odada dört tane mermer kadın heykeli vardı. Bu annemin “antika” benim ise “çöp” dediğim döküntüler hareket etmiyordu. Bu yüzden hergün onları görmeye zorlanıyordum. Oysa ki ben Godrics Hollowdaki evimizi çok seviyordum. Bu eve geldiğimizden beri somurtuyorve çok sıkıntılı görünmeye çalışıyordum. Arada küçük duygu sömürüleri yaptığımda bana tepkiler artıyor ve bende haykırmak istiyordum. Beni zorla bu ölüm evine sıkıştırmışlardı. Kendi odamı seçme hakkım bile yoktu. Uflayarak kendimi yatağıma attım. Hayal kurmaya başladım. Hayal kurmayı seviyordum. Hayal dünyamda özgür olup, kanatlanıp uçuyordum adeta! Bu artık elimdeki son özgürlüğümdü. Ama onuda elimden alacaklarını biliyordum. Beni bu sıkıcı eve bağlayan tek şey annemlerin konuşması arassında duyduğum büyük kütüphanesiydi. Aslında bu kütüphaneyi hiç görmemiştim ancak böyle eski evlerde illaki gösterişli bir kütüphane olurdu. Kitap okumak hayal kurmaktan sonraki tek eğlencemdi. Yatağımdan kalkıp alt kata indim. Kendimi üzgün ve bitkin hissediyordum. Dönerek aşağıya inen kahve rengi çamdan yapılmış eski merdivenden inerken tüm basamaklar gıcırdamıştı. Aşağıya inince babam ile burun buruna geldi. Aslında annemi arıyordum. Çamur kahverengisi gözleriyle beni süzdü. Babam annem gibi değildi. Beni daha iyi anlardı. O sıcak gülümsemesiyle yüzüme bakıyordu. Bu samimiyeten ilham alıp sordum: “Baba...” Nasıl cümleye başlayacağımı bilmiyordum. Ne diye bilirdim ki? “Baba ben sizi gizlice dinlerken bir kütüphaneden bahsettiğinizi duydum nerede?” 'mi diyecektim? Babamın gür sesi beni düşüncelerimden uzaklaştırdı: “Ne diyecektin Violet?” “Şey... Baba burada kütüphane var mı? Hani eski evlerde bulunan şu büyüklerden?” Bulabildiğim en iyi bahaneyi sıralarken yüzğüm kızarmıştı sanırım. Yanaklarım yanmaya başlamıştı çünkü. Babam bu surat ifademi görmesin diye duvar kağıdını inceliyormuş gibi yapıyordum. Ben kendi kendime oscarlık bir oyun çevirirken babam cevap verdi: “Üzgünüm Violet, burada bir kütüphane yok” Hayal kırıklığı ile babama baktım. Bana yalan söylüyordu. Onları çok nety duymuştum ve yanlış anlamam olanaksızdı. Oda üzüldüğümü fark etmişti ki elini omzuma koydu. Ama neden üzüldüğümü bilmiyordu. “Olmaması gerçekten kötü” Bende yalan söylemek zorundaydım. Gerçek düşüncem bu değildi. Babama sonkez durgun bir şekilde baktım. Tepki vermeden evin tuhaf derinliklerinde kayboldu. Bende kafamda soru işaretleriyle sonucunun güzel olmasını istediğim arayışlara koyuldum. Gece olmuştu. Annem ve babam uyuyordu. Evin derinliklerine doğru ilerlerken içimde hafif bir korku vardı. Son merdivenide çıkıncasolda uzanan koridora saptım. Annemler buraya el atmamıştı. Etraf tozlu ve pisti. Ancak duvarları süsleyen tablolar tanıdıktı. Duvar boyası yeni gibi duruyordu. Şeker pembesiydi ve çok tatlı görünüyordu. “Keşke benim odamın rengi bu olsa...” diye geçirdim içimden. Koridorun sonunda büyük ve kalın bir tahta kapı ile karşılaştım. Gümüş aslan başlı kulbunu tutup kapıyı açtım. İçerisi karanlıktı. El yordamı ile ışık düğmesini aradım ama hiç iz yoktu. Sessizliğin içinde fısıldadım: “Lumos...” Asamın ucunda mavimsi bir ışık çıktı. Küçük ışığı odada gezdirdim ve hafiften bir tebessüm sardı yüzümü. Kütüphaneyi bulmuştum. Büyüklü küçüklü kitaplarla dolu raflar ve bu kitap raflarının rengine çok uygun görkemli bir çalışma masası vardı odada. Masadan biraz uzakta çok yumuşak görünen bir sandalye vardı. Masada ki tozlanmış kitabuı alıp sandalyeye çöktüm. Kitabın yıpranmış kalın cildi çok hoşuma gitmişti. Sandalyeyi masaya yaklaştırmak için çektim ancak cilasız parkeler yüzünden evde inleyen ve yankı yapan bir gıcırtı oluştu. Annemlerin bu sesi duymamasını diledim ancak aşağıdan ayak sesleri geliyordu. Kütüphaneden büyük bir hızla çıkıp yanındaki odaya girmeye çalıştım. Ancak oda kilitliydi. Kalbimin hızlı atışları arasında “Alohomora!” dedim ve kilit açıldı. Burası bir kilerdi ve eski evden getirdiğimzgereksiz eşyalarla doluydu. Soğuk dubvara yaslanıp kütüphaneden kaçırdığım kitabı incelemeye başladım. Eski kitap kokusunu soluyordum ve sarı sayfalara göz gezdiriyordum. Kitabın pütürlü yapısı çok hoşuma gitmişti. Birden gözüme çok tanıdık bir kelime takıldı: “Harvell” Merak içinde konun başına döndüm. Konun başlığı beni derinden etkiledi: “... Karanlık Geçmişini Gizleme çalışanlar Şimdi aramızda yaşayan kaç büyücü en başından beri aydınlık tarafta? Bunun en büyük örneği Harvell ailesi. Zamanında Karanlık Lord'a büyük hizmetler etmiş bu aile neden ani bir kararla Zümrüdü Anka Yoldaşlığına geçiş yaptı? Yoksa amaçları farklı mıydı?...” Şaşkınlık içinde kitaba bakarken asamı düşürdüm. Lumos büyüsü bozuldu. Umrumda değildi. Dona kalmıştım. Omuzlarımdan ayaklarıma doğru inen bir titreme lmıştı tüm bedenimi. Yüzüm ise yanıyordu. Yavaş yavaş ağlamaya başlamıştım. Elimdeki kitabı büyük bir hışımla duvara fırlattım. Kitap büyük bir gürültü ile duvara çarptı ve sayfaları koptu. Umrumda değildi. Hiç Bir şey umrumda değildi. Geçmişimi tüm varlığımı kaybetmiştim. Her zaman övünçle bahsettiğim köklü geçmişimin bir kitap makalesi ile yerle bir olacağını hiç tahmin etmezdim. Meğer tüm bildiğim yalanlar üzerine kurulmuş bir tarihmiş. Yere çöküp ağlamaya başladım. Gözlerim yanıyordu ve derin derin nefes alıyordum. Bu olayı en çok gururuma yedirememiştim. Bir süre sonra sakinledim ama güçsüz görünüyordum. Güçsüzdüm. Ayağa kalkıp kapıya yöneldim ve babamın kapı pervazında beni izlediğini gördüm. “Nasıl... anlamıyorum! Nasıl böyle yalan söyleyebildiniz?” Sinirliydim ve içim içimi yiyordu. Babam düşünceliydi. Sonra cevap verdi: “Çünkü bende senin kadar bu geçmişi istemiyordum Michie. Bende senin kadar nefret ediyor ve gururuma yediremiyordum. Geçmişi değiştiremeyeceğimi biliyordum ama denemekte yarar vardı. Senin bunlardan uzak büyümeni istedim.” Babam samimi konuşuyordu. Gerçekten ona inanmak istedim. “Bir saat öncesine kadar imkansızı başardığımı ve seni bu kirli, hatalarla dolu geçmişten kurtardığımı düşünüyordum. Bu eve hiç taşınmamalıydık biliyordum. Ama annen... Senin ne kadar bana benzediğini, yani meraklı olduğunu bilmiyor.” Babama inanıyordum ancak merak ettiğim son bir soru vardı: “Nasıl Gryffindor'a seçildim?” Aile geçmişim Slytherrin değil miydi? Bu bniraz karışık bir konuya benziyordu. “Çünkü seni bir nakış gibi işledik ve doğrularını kendinin seçmesini, sadakati ve dostluğu öğrettik. Sen doğuştan Gryffindordun kızım.” Göz yaşlarım kurumuştu ve yanaklarımı üşütmüştü. Babam baş parmaklarıyla göz yaşlarımı sildi ve bana sarıldı. Sonsuza dek böyle kalmaya rağzıydım...
| |
| ![Aşağa gitmek](https://2img.net/i/empty.gif) | | nope Yönetici, İksir Profesörü
![Yönetici, İksir Profesörü Yönetici, İksir Profesörü](https://2img.net/h/i1004.photobucket.com/albums/af166/cisil_cimen/yntm.jpg)
![nope](https://2img.net/h/i1004.photobucket.com/albums/af166/cisil_cimen/js.jpg)
Mesaj Sayısı : 29 Kayıt tarihi : 16/06/10
![Profesör Alımları Empty](https://2img.net/i/empty.gif) | Konu: Geri: Profesör Alımları Cuma Haz. 18, 2010 4:48 pm | |
| | |
| ![Aşağa gitmek](https://2img.net/i/empty.gif) | | Enrichétta Corradeo SYB Profesörü, Vampir
![SYB Profesörü, Vampir SYB Profesörü, Vampir](https://2img.net/h/i511.photobucket.com/albums/s352/BeYzisH_2008/rutbeler/pro.jpg)
![Enrichétta Corradeo](https://2img.net/r/ihimizer/img294/9614/balksz3w.png)
Mesaj Sayısı : 4 Kayıt tarihi : 18/06/10 Yaş : 28 Mücadele Tarafı : Tarafsız.
![Profesör Alımları Empty](https://2img.net/i/empty.gif) | Konu: Geri: Profesör Alımları Cuma Haz. 18, 2010 4:51 pm | |
| Ad ve Soyad: Enrichétta Corradeo İstenilen Rütbe: SYB Profesörü Yaş: 20 Günlük Aktiflik Süresi: 6-7 saat. Örnek Rol Oyunu: Diğer Başvuruya Koymuştum. | |
| ![Aşağa gitmek](https://2img.net/i/empty.gif) | | Gisela Müller Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi
![Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi](https://2img.net/h/i511.photobucket.com/albums/s352/BeYzisH_2008/rutbeler/yntm.jpg)
![Gisela Müller](https://2img.net/h/i511.photobucket.com/albums/s352/BeYzisH_2008/avatarm-2.jpg)
Mesaj Sayısı : 72 Kayıt tarihi : 09/06/10 Yaş : 29
![Profesör Alımları Empty](https://2img.net/i/empty.gif) | Konu: Geri: Profesör Alımları Cuma Haz. 18, 2010 4:52 pm | |
| Örnek rol oyununuz zaten vardı. Rütbeniz veriliyor. (: | |
| ![Aşağa gitmek](https://2img.net/i/empty.gif) | | Letje Magnolia Uçuş Profesörü, Slytherin Sorumlusu
![Uçuş Profesörü, Slytherin Sorumlusu Uçuş Profesörü, Slytherin Sorumlusu](https://2img.net/h/i1004.photobucket.com/albums/af166/cisil_cimen/pro.jpg)
Mesaj Sayısı : 2 Kayıt tarihi : 18/06/10
![Profesör Alımları Empty](https://2img.net/i/empty.gif) | Konu: Geri: Profesör Alımları Cuma Haz. 18, 2010 5:22 pm | |
| Ad ve Soyad: Letje Magnolia İstenilen Rütbe: Uçuş Profesörü & Slytherin B.S Yaş: 20 Günlük Aktiflik Süresi: İstediğim kadar. Örnek Rol Oyunu:
RP OUT: Bu 3 ay önce yaptığım bir rp; ama bulabildiğim tek rp buydu. Şimdi çok daha iyiyim. 18 kısımlar bulunmaktadır. Evet, ben 18 değilim o ayrı bir muamma. Sonum hayrolsun.
- Spoiler:
Roma... Aşıklar mekânı, ahım şahım olarak nitelendirilen ve dillerden düşmeyen Roma. Antik Roma'da olması ve Via Condotti gibi kalabalık bir caddede adeta belasını araması normal miydi Sonja'nın? Belirli zaafları vardı ve refleksleri pek kuvvetli değildi bu konular hakkında. İnsanlar... Çoğu sakardılar ve her zaman bir hatanın içinde kendilerini kolayca bulabiliyordular. Bu kesinlikle Sonja'nın işlerini kolaylaştırmıyordu. Hatta, kelimenin tam anlamıyla delirtiyordu. Muazzam cadılık özelliklerine sahip olması Sonja'yı en farklı kılan şey değildi, öbür Hogwarts mensuplarının aksine. O kelimenin tam anlamıyla sadistti, kan görmekten ve deşmekten zevk alıyordu. Bu onun ne kadar normal olduğunu kanıtlardı? Güneş, şakıyan kuşlar ve onların seslerini geceye doğru sertçe geçen kuzgunlar... Gökte parlak bir Güneş vardı göze çarpan. Yine de gece varlığını koşulsuzca belirtecek Ay'ı görüyordu Sonja. Uzaklarda değildi, en azından onun için. Hafif poyraz, yüzünü yalayıp geçiyordu. İçi ürperiyordu her defasında ve hep aynı biçimde ördüğü saçları ağzının içine giriyordu. Sonja Sovéniour. Basit kız ergenlerden farklı olduğu kesinlikle netti. İyi biçimde farklı olup olmadığı tartışılırdı tabî. Uzun boylu ve ciddi mânâda açlıktan çıkmış kadar ince bir kızdı. Kan dışında çoğu şeyden zevk almamasıydı onu böyle yapan şüphesiz, rahatsız olduğu imâ edilemezdi bile. Kestane rengi saçları o kadar uzundular ki, şüphesiz kalçasına kadar dümdüz iniyorlardı. Yüzünün etrafında oluşturduğu örgüler hep aynıydı. İri ve yosun yeşili gözleri uzun kirpikleriyle çerçevelenmişti. Küçük bir burnu, dolgun dudaklarıyla garip bir ironi oluşturuyordu. Çıkık elmacık kemiklerini, kusursuzca saran keskin yüz hatları tamamen oturmuştu. -Bu çoğu ergen kızın sorunu olmuştur, bundan onun şanslı olduğunu çıkarabiliriz.- Evet, kendini böyle yalanlarla kandırmaya devam etmeliydi belki de. Gerçeklerden kaçmalıydı. Bunun doğru olduğunu savunabilecek gücü kalmış mıydı peki? Aslında fiziki olarak pek de fena sayılmazdı; ama yanına kimsenin yaklaşmasına izin vermemişti şimdiye kadar. -Ah, iyiliklerini düşünmek ne zamandan beri onu suçlu kılıyordu!- Lütfen, şimdiden sonra ne olmasını bekliyordu! Evet, birazdan bir prens beyaz atıyla gelecek ve kendini atına alacak. Sonra 'Sonsuz Mutluluklar Ülkesi'nin kraliçesi olacak ve... Hey! Sonra kendini kan havuzunun içinde hayal edebiliyordu. Salak hayallerini bir kenara bırakınca, etrafına bir göz attı. Mükemmel, o ağzına kadar dolu caddede gerçekten yalnızdı ve bu bir rekor falan olmalıydı!
Roma'da olmak için bir sevgiliye gerek yoktu, Roma başlı başına aşık olunası bir yerdi. Ya da şöyle düzeltelim, sevgilisi olmayanlar bu bahaneyle kendilerini tatmin edebilirler. Latin aksanı, zaten kısık dağarcıklı kelimelerini pürüzsüz kılmaya pek de yardımcı olmuyordu. Almanca kadar kaba olmadığını dua ettiği gerçeği değişmemişti elbette ki, yine de kibar Fransızca'yı gözünü kırpmadan tercih edebilirdi. Üzerinde kaşmir ve mor bir kazak, altında ise siyah çorap - tayt vardı. Sutyen askıları seçilemesin diye, üzerine bir ceket de almıştı. Aslında ceketin onu bu havada terlettiği söylenebilirdi, yine de sutyen askılarının gözükmesi durumunu hiç hoş bulmamıştı. Hiçbir zaman olumlu bakmamıştı aslında, hem kendisinde hem de başka kızlarda. Duyduğu seslerle, siyah spor ayakkabılarının üstünde sıçrar ve dengesini kaybeder gibi oldu. ‘Ah, seksi fıstık! Boş musun?’ Garip bir aksanla söylenmiş cümleyi irdeledi zihninde. Kendini bir Amerikan filminde gibi hissetti, hatta taksiye atlayıp 'Öndekini takip et.' diyebileceğini bile düşündü bir an. Düşündüğü saçma şeyler için gerçek bir kahkaha patlattı. Bu cümleyi kim söylediyse -ya da onu duyan her kim varsa-, kendinin bir deli olduğunu düşündüğüne emindi. Bakışlarını sesin kaynağına çevirdi. Kendine yakın boylarda, siyahi bir adamdı. Gerçek bir adam. Hafif iri yarıydı, kafasına geçirdiği beyaz şapkanın üzerine pırlantalarla 'M' harfi işlenmişti ve bu gerçekten göz alıcıydı. Zengin zübbelerle kırıştırmak işleri düzeltmezdi. Ya da onun penis boyuyla, inanılmaz egolarını bastıramazdı. Her ne kadar sinirden köpürse de, terbiyesini bozmamaya dikkat ederek sadece adamın duyabileceği bir sesle mırıldandı. ‘Efendim?’ Yutkundu, üzerindeki siyah parlak pahalı yılan derisi ceketini biraz çekiştirdi ve ekledi. ‘Benimle mi muhattap oldunuz?’ Eğer böyle yaptıysanız, kesinlikle aklınızdan zorunuz var diye eklemesi gerekiyordu belki de. Adamın nasıl bir tehlikeyle karşı karşıya olduğu hakkında en ufak bir fikre bile sahip olmaması gerçekten acındırıcıydı. Sonja'nın ruhsuz bedeninin yapabileceği fazla şey yoktu, aklından geçen tek düşünce vardı. 'Kan. İstiyorum. Öleceğim. İstiyorum. Kan.' Zihnindeki soyut kelimeleri, somut bir cümle hâline getirecek gücü bulamamıştı henüz kendinde. Uzun tırnaklarını sürtükçe adamın mahrem bölgelerinde gezdirip adamın organını kanıyla birlikte emme arzusunu dizginlemek zordu. Gerçekten çok zordu. Lanet olsun! Ne zamandan beri cinsel arzuları bu kadar belirgindi! ‘Sen kendinden başka fıstık görüyor musun, bebeğim?’ Adamın bozuk aksanını bir kez daha işittiğinde, karşı koyamayacağını farketti. 'Sadece bir kere. Hiçbir şey olmayacak.' Evet, zaten Katolik okulunda okuması ve annesinin dininden ilerleyip nihilistliği tercih etmesi onu yeterince kutsamıyordu. İster istemez -Kimi kandırıyordu, adamı deli gibi arzuluyordu!- adamın dibinde buldu kendini. Beyaz ve kan dolaşımı adeta durmuş parmaklarını, adamın ahşap rengi teninde adeta dans ettirdi. Gerçekten tutkulu -Kendini gerçek ve seksi bir kadın gibi hissediyordu!- bir sesle, adamın kulağına fısıldadı. ‘Sadece emin olmak istedim, yakışıklı.’ Kelimelerin ağzından kendiliğinden döküldüğünü farkettiğinde, çoktan pes etmişti. ‘Hadi gel bana ve sana istediklerini -hatta daha da fazlasını- vereyim. İlacın bende.’ Adam sağ elini yumruk yaptı ve kolunu bir-iki kez aşağı yukarı hareket ettirdi. -Ve bu ona garip bir şekilde çuf çuf trenleri anımsatmıştı.- Ki bu gerçekten komikti. Arka sokağa kadar sürükledi adamı, boynundaki zincirli kolyeyle ve ıslıklarıyla. Yalnız olduklarına emin olduğu bir yere gelince durdu ve adamın dudaklarını kendi dudaklarına bastırdı. Kanın kokusunu algılamıştı bile. Ve deli gibi istemesi kat kat artıyordu. Her saniye gitgide büyüyen girdap ve adam... Hayır, sadece girdap. Adamı istediği falan yoktu. Kan. Adamın açık pembe ve büyük dudaklarından çok, onları ısırdığında ağzına gelen kanı istiyordu. İnce bacaklarını adamın çıkık poposuna vuruyor ve acı fantezinin büyüsüne kapılıyordu. Adamın inlediğine yemin edebilirdi. İlk cinsel deneyimini böyle yaşayacaksa gerçekten acıydı doğrusu. Ah, şu lanet bekâreti önemseyen var mıydı gerçekten? Gözlerini ister istemez kapadı ve hafif iniltilerin eşliğinde, adamın yankılanan vahşi sesini işitti. ‘Evet, bebeğim! Bırak da seni becereyim!’ Gözlerini açtığında, ikisinin de altlarının olmadığını ve elleriyle organını kavradığı gördü. Bu gerçekten iğrençti. Ve müthiş. Müthiş ve iğrenç. Adam organını hareket ettiriyordu ve ne yapmak istediği belliydi. Hayır, bâkire olmayı önemsiyordu. En azından şu andan itibaren. Ceketinin cebinden çıkardığı çakıyı çevik bir hamleyle açtı ve adamın organına sapladı. Adam öyle bir çığlık bastı ki, bütün Roma'nın duyduğuna yemin edebilirdi Sonja. En az çığlık kadar ürperticiydi acı dolu sesi. ‘Seni fahişe!’ Suçlu hissetmeli miydi? Gerçekten fahişe gibi davranmıştı; ama kaşınan oydu. Hiçbir şeyden emin değildi. Bir lanet olsun daha! Hogwarts bile daha iyiydi, kesinlikle daha iyiydi. Adamın konuşmasına devam etmek için ağzını açtığını görünce, ensesine sapladı çakıyı. Adamın yüzü anında beyazladı ve damarlarını gördü. Artık bir işlevi olmayan damarları. Ve o kokuyu anımsadı. Baharat ve vanilya aromalarıyla harmanlanmış bir parfüm gibiydi. Gerçekten mükemmeldi, hatta bu adama göre fazla mükemmeldi. Belki de kan ayrımı falan yoktu, her kanın tadı aynıydı. Düşüncelerinin arasında, kanı çoktan dilinde gezdirmeye başlamıştı bile. Her saniye güçlendiğini hissedebiliyordu. Bazen gerçekten vampir hikâyelerine fazla kapıldığı düşünüyordu. Yine de bu ihtiyacını azaltmıyor ya da durdurmuyordu. Son damlayı dilinde tuttu ve adamın korku ile bakan kıpkırmızı olmuş gözlerine tükürdü. Ardından adamın karnına bir tekme indirdi ve gözlerini kaparken bir şeyler mırıldandı. ‘Sürtük, piç...!’
Rezil bir kızdı. Hayır, şu ana kadar da öyleydi; ama bu olaydan sonra gerçekten iğrenç hissediyordu. Adamın yerdeki aletini görünce, yanına içinde ne var ne yoksa boşalttı. Bu da iğrençti. Her şey iğrençti. Hemen uzaklaşmalıydı. Taytını hiçbir şey olmamış gibi üzerine geçirdi ve adamın üzerine sinmiş olan kokusunu uzaklaştırmak için, çantasından bir parfüm çıkardı. Serinkanlılığı ilk defa bir işe yaramıştı. Yüzüne sahte bir gülümseme yerleştirdi ve tekrar Via Condotti'ye döndü. Tonlarca sakar ve tehlikeli insanın adeta kaşındığı yere. Biraz normal davranmaya çalışsa ölmezdi herhâlde. Duyduğu silik zil sesinden -o kadar kalabalığın içinde bile gerçekten keskin olan yetisiyle mükemmel bir şekilde duyabiliyordu- sandviççinin yakında olduğunu hemen anladı. Sandviç severdi, özellikle de bol jambonlu ve kaşarlı olanlarını. Hele de Roma'daki 'Oldies' müthiş bir sos -bu sosu öğrenmek için adamlara adeta yalvarmıştı yine de gizli tarif vırvırlarıyla oyalanmıştı- da ekleyerek, karışımı müthiş kılardı. Ve bu paslı zil sesinin, Oldies'den geldiğinden emindi. Hızlı ve sık adımlarıyla, insanlara çarpmamaya özen göstererek ilerledi. Her şeyin düzeldiğini düşündü bir an için. Etrafta ne zenci seks delileri vardı, ne de... Galiba ikinci seçeneği değiştirmesi gerekecekti. Birden burnu kokuyu algıladı. Bu sefer koku o kadar muazzamdı ki, kanlar hakkında ayrım yapılamadığı fikrini tamamen değiştirdi. Kanı, hiçbir şeyi istemediği kadar istiyordu. Hatta arzulamanın da ötesindeydi. O 'acı çikolatayı' dilinde eritmezse, ölebilirdi. Gerçekten. O müthiş sıvının kime ait olduğunu anlamak için etrafa göz attı. Gözüne çarpan sarı saçlar, bilmecenin yanıtıydı. Kendi yaşlarında bir çocuk, keskin salam bıçağıyla parmağını sıyırmıştı. Sıyırdığı gerçekten iyi olmuştu, derin bir kesik olsaydı mutlaka kalabalığın içinde bir sürtük gibi çocuğa çökebilirdi. 'Hayır, sürtükçe düşünceler yok! Rahatla Sonja, her şey düzelecek!' Bir an önce uzaklaşmalıydı. Ne yazık ki o aptal Tanrı mutlu olmasına izin vermiyordu! Çocuk, şefkatli bir ses tonuyla konuşmaya başlamıştı. ‘Afedersiniz, sanırım kandan etkileniyorsunuz.’ Hayatında ilk kez bu kadar şefkat ve huzur dolu bir ses duymuştu. Hayır, kan. Kan böyle çekici kılıyor olmalıydı çocuğu. Yere -daha doğrusu kana dehşet içinde bakarak- hızlıca konuştu. ‘Yoo, aslında-’ 'Evet, hem de deli gibi. Özellikle seninki o kadar müthiş ki.' Ağzından akmak için bir saniyelik komut bekleyen sular o kadar inatçıydılar ki... ‘Şey, kötü görünüyor. Yardım edebilirim galiba. Evet, yaralar konusunda iyiyimdir. Bana güvenebilirsiniz.’ Kurduğu uzun cümleler, ciddi anlamda soluk zorluğu yaşamasına neden olmuştu. Nefesinin, soluk borusunda takılı kaldığına dâir yemin bile edebilirdi genç kız. Bakışları yavaş yavaş yukarı kaydı. Oturaklı hatlı, uzun bir yüze sahipti genç adam. Gerçekten civcivler kadar sarı ve parlak saçları nazikçe dökülüyordu. Griye çalan gözleri kısık ve büyüleyici bakıyordu. Kendisinden biraz uzundu ve giydiği tişört ile adeta kas şov yapıyordu. Simâsı garip bir şekilde tanıdıktı. 'Benzerlik, sadece benzetmişsindir.' Tekrar yutkundu ve bakışlarını belli bir yere sabitlemeye çalıştı. Mümkün olmadığını bile bile bunu yapmak ne kadar normaldi, bilmiyordu.
Elbette tonlarca hoş çocuk vardı dünyanın her yerinde. Hepsinin kanı da cezbediciydi. Yine de karşısındaki çocuğu anlatamıyordu, kendisi anlamamıştı bile zaten. Çocuğun kanı burnunu öyle bir etki altına alıyordu ki, algılarının düzelmesi adeta imkansızdı. Çocuğun kanı balkabağı poğaçası, kazan pastası ve çikolatalı kurbağa gibiydi. Özellikle bol kakaolu kurbağalardan. Evet, saçmalıyor olabilirdi; ama kanın onu baştan çıkarmasına izin vermemek için başka şeylere odaklanması gerekiyordu. Her ne kadar saçma olsalar da. Çocuğun hafif poyrazda özgürce dans ederken, yolunu şaşırmış esintiler yüzünü hırpalıyordu. Gök mavisi gözlerinin içindeki pırıltı, adeta içleri umut dolduruyordu. O kadar derin ve anlamlı bakıyordular ki, daha tanışalı -hatta tanışmayalı- dakika bile olmamış çocuktan cidden hoşlanmasını sağlamışlardı. Biçimli dudakları, sürekli temas içinde olduğu rüzgâr yüzünden kırmızıya çalıyordu. Çelimli bir vücudu vardı ve gözlerini tam olarak görüş alanına alabilmesi için kafasını hafif kaldırması gerekiyordu. Tabî gerekli cesereti bulabildiği zaman. Arada sırada kafasını arkaya çeviriyor, kanın kokusunu mümkün olduğuca az almaya çalışıyordu. Etrafa göz gezdirirken, çocuğun çikolata kokusu tekrar en acı gerçekmişçesine burnuna çarptı. Evet, bu gerçekten adiceydi ve acı veriyordu. '-Olmayan- Tanrı aşkına! Lütfen, Roma'da milyonlarca yer ve insan var; ama niye hep kanlar beni bulmak zorunda? Sana inanmadığım için beni cezalandırıyorsan, bu gerçekten hiç hoş değil.' Oldu olacak Tanrı'ya emir verseydi. Evet, tamamen zihnini yitiriyordu. Yine de bu gayet olağan olmalıydı, uzun zamandır bir kan ona böylesine çekici gelmemişti. Ya da uzun zamandır bu kadar yakışıklı bir çocuk görmemişti. Evet, sanki ikinci seçenek biraz daha ağır basıyordu. Babaannesinin lavanta tarlasının kokusunu anımsadı. Taze çiçek kokusu... Kandan kesinlikle uzaktı. Bir-iki saniye bunun işe yaradığı bile söylenebilirdi; ama ardından sıvı aciz burnuna tekrar poyraz eşliğinde çarptı. İstemsizce elini burnuna götürdü ve aksırır gibi yaptı. Evet, belki de bu zorunlu engelleyişlerin tek açıklaması soğuk algınlığıymış gibi yapmaktı. Gözleri çocuğun elinden narince süzülen sıvılara ilişti. Dişlerini alt dudağına sıkıca bastırarak kenetledi. Dengesini sağlamak için tezgahtan yardım aldı, ardından kulakları çocuğun tatlı sesini işitti. ‘Eğer iyiyseniz, tecrübeli birinin yardımına hayır demem açıkçası.’ Bir sese ne kadar tatlı denilebilirdi bilmiyordu; ama kesinlikle tatlı bir sesi vardı. Hatta anlayış, dünyanın en akışkan sıvısıymış gibi cümlelerinden dakikçe dökülüyordu. Dudakları cümlesinin ve sesinin tatlılığıyla pareleldi. Önce kan kokusunu almadı bile -ki bu kesinlikle imkansızdı- ardından yüzünde kocaman bir gülümseme belirdi. Kıvrımlarının bir santimetre hareket etmesi bile çok nadir bir durumdu ve şimdi bu nadir anda gerçekten müthiş hissediyordu. Belki de ilk defa duraksamadan, düşünmeden ve şirin bir ses tonuyla kelimeleri serbest bıraktı bulundukları kafesten. ‘İyiyim, çantamda bir şişe olacaktı.’ Yüzündeki gülümsemesini bozmayarak, uzun tırnaklarıyla spor çantasının fermuarını araladı. Elini şeker kavanozundan şeker aşırıyormuş gibi daldırıp, tekrar çekti. Gelen renk renk kolyelerini -ve süper parıltılı taşlarını- çantasına tek tek tıkarken hafifçe kıkırdadı. İkinci daldırışta şansı yaver gitti ve mor bir şeritle zarifçe sarılmış, lilaya çalan pürüzsüz bir şişe çıkardı. Şişeyi kavrar kavramaz bir inilti eşiğinde, ağzından kelimeler döküldü. ‘Ah, işte burada!’ Parmaklarını şişenin üstünde yavaşça kaydırtıktan sonra kapak kendiliğinden açıldı. Yanından çıkan tomar hâlindeki pamuğu kavradı ve şişedeki sıvının tamamını pamuğa boşalttı. Kanın kokusunu bile bastırıcı nitelikte bir uyuşturucuydu ve kesinlikle çok tehlikeliydi. Kriz durumları için her an yanında bulundururdu, şimdi ise en önemli ilacını tanımadığı bir çocuğa vermişti. 'Mükemmel! Daha mükemmel olamaz!' Bir an önce uzaklaşmayı denedi; ama adeta saplanmıştı yere. Gidemediğini farketti. Hadi ama! Bir çocuktan en fazla ne kadar hoşlanabilirdi ki? Tamam, bu çocuktan çok hoşlanmıştı ve üstelik adını bile bilmiyordu. Korkak adımlarla biraz daha yaklaştı ve çocuğun kendinden büyük elini kavradı. Ve kan. Vücuduyla temas edince kokuyu yeniden aldı ve gerçekten her şeyin değiştiğini hissetti. Burnunu tıkayarak ve çocuktan tarafa bakmayarak mırıldandı. ‘Kokusunu burnuna pek çekmesen iyi olur, uyuşturucu etkisi çok kuvvetli. Ve biraz acı verecek.’ Birden pamuğu çocuğun parmağına bastırdı. Ne kadar çabuk olursa o kadar kolay olacaktı. Acılı; ama kısa. Çocuğun gözlerindeki acıyı tahmin edebiliyordu, bakmaktan çekinmesi ayrı bir muammaydı tabî. Çığlığı basmamış olması şaşırtıcıydı. Belki de 'ben kızlara karşı seksi görünmeli, karizmatik ve cesur davranmalıyım ayrıca erkekler ağlamaz' düşüncesinde tipik ve bayağı bir erkekti. Öyle bir erkek olmasını hiç istemediği kesindi. Ah, ne zamandır yolda gördüğü çocuklara aşık oluyordu! Ya da şöyle diyelim, aşık mı oluyordu?
| |
| ![Aşağa gitmek](https://2img.net/i/empty.gif) | | nope Yönetici, İksir Profesörü
![Yönetici, İksir Profesörü Yönetici, İksir Profesörü](https://2img.net/h/i1004.photobucket.com/albums/af166/cisil_cimen/yntm.jpg)
![nope](https://2img.net/h/i1004.photobucket.com/albums/af166/cisil_cimen/js.jpg)
Mesaj Sayısı : 29 Kayıt tarihi : 16/06/10
![Profesör Alımları Empty](https://2img.net/i/empty.gif) | Konu: Geri: Profesör Alımları Cuma Haz. 18, 2010 5:24 pm | |
| Kabul edildi, rütbeniz veriliyor. | |
| ![Aşağa gitmek](https://2img.net/i/empty.gif) | | Michelle Violet Harvell Biçim Değiştirme Profesörü, Hufflepuff Sorumlusu, Vampir
![Biçim Değiştirme Profesörü, Hufflepuff Sorumlusu, Vampir Biçim Değiştirme Profesörü, Hufflepuff Sorumlusu, Vampir](https://2img.net/h/i1004.photobucket.com/albums/af166/cisil_cimen/pro.jpg)
![Michelle Violet Harvell](https://2img.net/h/oi47.tinypic.com/2vkjlox.jpg)
Mesaj Sayısı : 15 Kayıt tarihi : 18/06/10 Yaş : 27 Mücadele Tarafı : Aydınlık.
![Profesör Alımları Empty](https://2img.net/i/empty.gif) | Konu: Geri: Profesör Alımları Cuma Haz. 18, 2010 5:38 pm | |
| Ayrıca Gryffindor bina sorumlusu olabilir miyim? | |
| ![Aşağa gitmek](https://2img.net/i/empty.gif) | | Gisela Müller Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi
![Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi](https://2img.net/h/i511.photobucket.com/albums/s352/BeYzisH_2008/rutbeler/yntm.jpg)
![Gisela Müller](https://2img.net/h/i511.photobucket.com/albums/s352/BeYzisH_2008/avatarm-2.jpg)
Mesaj Sayısı : 72 Kayıt tarihi : 09/06/10 Yaş : 29
![Profesör Alımları Empty](https://2img.net/i/empty.gif) | Konu: Geri: Profesör Alımları Cuma Haz. 18, 2010 5:45 pm | |
| Gryffindor Sorumlumuz zaten mevcut. Hufflepuff ve Ravenclaw sorumlularımız yok. | |
| ![Aşağa gitmek](https://2img.net/i/empty.gif) | | Michelle Violet Harvell Biçim Değiştirme Profesörü, Hufflepuff Sorumlusu, Vampir
![Biçim Değiştirme Profesörü, Hufflepuff Sorumlusu, Vampir Biçim Değiştirme Profesörü, Hufflepuff Sorumlusu, Vampir](https://2img.net/h/i1004.photobucket.com/albums/af166/cisil_cimen/pro.jpg)
![Michelle Violet Harvell](https://2img.net/h/oi47.tinypic.com/2vkjlox.jpg)
Mesaj Sayısı : 15 Kayıt tarihi : 18/06/10 Yaş : 27 Mücadele Tarafı : Aydınlık.
![Profesör Alımları Empty](https://2img.net/i/empty.gif) | Konu: Geri: Profesör Alımları Cuma Haz. 18, 2010 6:49 pm | |
| öyleyse hufflepuff olabilir mi? | |
| ![Aşağa gitmek](https://2img.net/i/empty.gif) | | Gisela Müller Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi
![Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi](https://2img.net/h/i511.photobucket.com/albums/s352/BeYzisH_2008/rutbeler/yntm.jpg)
![Gisela Müller](https://2img.net/h/i511.photobucket.com/albums/s352/BeYzisH_2008/avatarm-2.jpg)
Mesaj Sayısı : 72 Kayıt tarihi : 09/06/10 Yaş : 29
![Profesör Alımları Empty](https://2img.net/i/empty.gif) | Konu: Geri: Profesör Alımları Cuma Haz. 18, 2010 7:00 pm | |
| Peki, Hufflepuff sizindir. (: | |
| ![Aşağa gitmek](https://2img.net/i/empty.gif) | | Chad Jason Knight Muggle A. Profesörü, Vampir
![Muggle A. Profesörü, Vampir Muggle A. Profesörü, Vampir](https://2img.net/h/i1004.photobucket.com/albums/af166/cisil_cimen/pro.jpg)
![Chad Jason Knight](https://2img.net/h/oi49.tinypic.com/2lbg8xi.jpg)
Mesaj Sayısı : 6 Kayıt tarihi : 19/06/10 Yaş : 28 Mücadele Tarafı : Aydınlık.
![Profesör Alımları Empty](https://2img.net/i/empty.gif) | Konu: Geri: Profesör Alımları C.tesi Haz. 19, 2010 10:10 am | |
| Ad ve Soyad:Chad Jason Knight İstenilen Rütbe:Muggle Araştırmaları Yaş:21 Günlük Aktiflik Süresi:6-7 saat Örnek Rol Oyunu:
''Bunu yaptığına inanamıyorum!''diye bağırıyordu Eleanor. Gerçekten endişelenmişti sanırım. Ama bana biraz güvense haklı bir karar aldığımı anlayacaktı. ''Gerçekten aklında ne vardı? Seni her şekilde kabul edeceğimiz falan mı? Hah! Bunlar sadece muggle filmlerinde olur canım!'' Resmen burnundan soluyordu. Ama haksızdı. Neden yargılanmadan ahkem kesiyordu? Ona kim bu hakkı vermişti? Artık bağırışları iyice canımı sıkıyordu. Kolumdaki karanlık işareti ince cüppemle örttüm ve siyah abanoz sandalyemden kalktım. Eleanor'u dinlememek için yere bakıyordum ve halımızın ne kadar çok desenden oluştuğunu farkettim. Çok uzun süredir konuşuyordu tabiki bende yeri inceliyordum. Desenleri saymam tam bitmişti ki sanırım onu dinlemediğimi anladı. O an gözlerinin içinde bakmaya korktuğum ateşi görmüştüm. Ona bakamıyordum. Artık ayaklarını yere vurmaya ve annemleri çağırmaya başlamıştı. Annemler onun her zaman en büyük kozuydu. Büyük olduğu için her zaman o haklı olurdu. Ama artık burnu havada ispiyoncunun krallığını bitirmeliydim. '' Ah yeter artık! '' sesim bütün evde yankılanmıştı. Evimiz eski olduğundan tahtadandı. Sanki tahtalarda isyanıma katılıyordu. Yada bana öyle geliyordu. Ama tahtalarımızdan aldığım cesaretle tekrar bağırmaya başladım '' Bu benim seçimim ve en doğru yol bu. Annemlere şikayet edince ne olacak? Farkında mısın ama 19 yaşındayım. Bunlar benim kararım ve benim hayatım. '' O sırada kolumu tutup dövmemi gösterdi. '' Bu mu doğru yol? İşte bu yüzden ben büyüğüm hem akıl yaşı olarak hemde biyolojik yaş olarak.Çatlak amcamızın ne söylediği umrumda değil. O görücü bile değil. '' Şimdide inkar ediyordu. Tek istediği haklı olmaktı. Ama her haklı olduğunda o küçümseyici yüz ifadesini takınırdı. Ah bu sefer ona bu zevki tattırmayacaktım. Benim haklı olduğumu anladığında suratının alacağı kırmızılıktaki duvara yaslanmış bana çok büyük bir hata yaptığımı kabul ettirmeye çalışıyordu. Tek o sinirlenecek değildi ya. Joe kesin konuşmuştu ve oda yanımızdaydı. Amcam Joe'ya inanılmaz bir güven duyuyordum. Ona ne kadar 'çatlak' deselerde o Mathers ailesinin en akıllı kişilerindendi. Oda benim gibi bu sırrı taşıyordu. Bakanlıkta çalıştığı ilk yıl aldığı maaşla ailemize bu eski tahta köşkü almıştı.Duvarlardaki etkileyici savaş resimleri hep onun eseriydi. O zamandan beri ona hem güven hemde saygı duyardım. Ona çatlak denmesindende hoşlanmazdım. Duvara yaklaştım bir ölüm yiyenin bir muggle'ı öldürdüğü ölüm yiyeni gösterdim. ''Üstünlük onlarda bunu kabul et Mia '' Ona sadece ciddi olduğum zamanlar ikinci adıyla seslenirdim. Oda sanırım bunu anlamıştı ve pencereye yöneldi. Arkası bana dönüktü. Sarı ve düz saçlarını sıkıca toplayıp derin derin iç çekti. Sanırım sakinleyip beni anlamaya çalışıyordu. Eğer beni gerçekten anlasa ne kadar mutlu olurdum. Ama onun istediği hiç bir zaman benim mutluluğım değildi. ''Ah Shell '' Sırf gıcıklığına ikinci adımı söylüyordu. '' Hiç anlamıyorsun değilmi? '' Bana başka bir resim gösterdi. '' Bak o zaman. Burdada senin sevgili üstünlerini yakalamışız! '' Kendinden emin gözüküyordu. Dalga geçmeyi iyi biliyordu. En azından bu sözleri beni incitmişti. Beni iyi tanıyordu ve zarar vermeyide iyi biliyordu. Ona göre ben ilgi çekmek isteyen şımarık bir velettim. Ama artık bu veletin kendi isteklerinin arkasında durması gerekiyordu. Tamam böyle demek kolaydı ama sevgili ablamın dedikleri ağırıma gitmişti. Gözlerim dolmuştu. Hem duvardaki resimde çok gerçekçiydi. Sanırım bu bozuk psikolojik halimi çok etkilemişti. Renkli gözlüler sulu gözlü olur derlerdi ve bende bu tanıma çok uyuyordum. Annemin pahalı hint halısına çömelmiştim. Gözyaşlarım halıya damlıyordu. Şimdi annem burada olsa asama el koyardı. Elimin tersiyle gözyaşlarımı sildim ve olduğum yerden doğruldum. Ablama yaklaşınca pencereden gelen soğuk rüzgar yanaklarımı üşütmüştü. Sesimin çatallaşmaması için birkaç kez öksürdüm. Ama sesim yinede tiz çıkmıştı. '' Bu...bu...seni ilgilendirmez. '' Burnumu çekip duruyordum. Bu bana kendime güvenmeyen bir hava katmıştı. Bende konuşmanın dahada uzamaması için yukarı kıvrılarak giden merdivenlere koştum. Ayaklarımı vura vura koşuyordum ki bu bana güven katsın istiyordum.Hızlıca yukarı çıktım ve elime geçen herşeyi bavuluma tıktım. En son komidinin üstünde duran ahşap çerçeveli aile tablosuna baktım. Sinirlendim ve asamı ona doğrulttum ve '' Bombarda '' diye bağırdım. Büyü hem resme hemde odama zarar vermişti. Ama umrumda değildi. Evde büyü yapma yasağıda artık hiç önemli değildi. O hışımla aklıma ilk gelen yere buharlaştım. Tyla'nın yanına...
Başka bir sitede yazmıştım bu yüzden isimler farklı.Microsoftta yazıp koyuyorum paragraflar böyle oluyor ve düzelmiyor yapabileceğim birşey yoktu | |
| ![Aşağa gitmek](https://2img.net/i/empty.gif) | | Gisela Müller Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi
![Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi](https://2img.net/h/i511.photobucket.com/albums/s352/BeYzisH_2008/rutbeler/yntm.jpg)
![Gisela Müller](https://2img.net/h/i511.photobucket.com/albums/s352/BeYzisH_2008/avatarm-2.jpg)
Mesaj Sayısı : 72 Kayıt tarihi : 09/06/10 Yaş : 29
![Profesör Alımları Empty](https://2img.net/i/empty.gif) | Konu: Geri: Profesör Alımları C.tesi Haz. 19, 2010 11:23 am | |
| Kabul edildi. Rütbeniz veriliyor. | |
| ![Aşağa gitmek](https://2img.net/i/empty.gif) | | Alecto Paris Milex Sihir Tarihi Profesörü, Vampir
![Sihir Tarihi Profesörü, Vampir Sihir Tarihi Profesörü, Vampir](https://2img.net/h/i1004.photobucket.com/albums/af166/cisil_cimen/pro.jpg)
Mesaj Sayısı : 3 Kayıt tarihi : 19/06/10 Mücadele Tarafı : İlgilenmiyor,,
![Profesör Alımları Empty](https://2img.net/i/empty.gif) | Konu: Geri: Profesör Alımları C.tesi Haz. 19, 2010 4:26 pm | |
| Ad ve Soyad: Alecto Paris Milex İstenilen Rütbe: Sihir Tarihi Profesörü Yaş: 20 Günlük Aktiflik Süresi: Tatile gitmediğim sürece günde altı, yedi saatten fazla. Örnek Rol Oyunu: - Spoiler:
Gece saat bire geliyordu. Soğuk rüzgarın yarattığı yaprak hışırtıları dışında hiç ses yoktu sokakta. Herkes evlerine çekilmişti. Çoğu uyuyordu. Kimiyse hala ayakta, gece yayın yapan talk-showları izliyordu. Paris paltosunu yüzünü kapatacak şekilde çekmiş , yavaş adımlarla sokağın sonundaki evine varmaya çalışıyordu. Sonunda evinin önüne geldiğinde durdu ve ''Bu ev hergün daha da harabeye dönüyor.'' dedi sessizce. Onun ve dibindeki kedinin dışında hiçkimse onu duymamıştı. Ağır ağır giriş merdivenlerini geçti ve kapının kilidini açıp içeri attı kendini. Bir şeyden kaçar gibi bir hali vardı. Büyük bir hızla paltosunu çıkardı ve yere fırlattı. Paltoyu attığı yerde duran minik fare de inledi ve kaçar adımlarla merdivenlerin yanındaki boşluktan içeri girdi.
Paris bir telefon bekler gibiydi. Gözlerindeki parıltı yerini karamsarlığa bırakıyordu. Biraz daha bekledi ve tam odasından çıkıp mutfağa gidecekken telefon çaldı. Çok heyecanlıydı. Hemen açtı telefonu ve karşısındaki sesi dinlemeye koyuldu. Sonunda adam sustuğunda Paris, ''Hemen geliyorum efendim.'' dedi gülümseyerek ve telefonu kapattı. Çok heyecanlıydı. Kalbinin atışını duyabiliyordu. Mutfağa doğru ilerledi ve mutfağın kapısının yanındaki fareyi ayağı ile tekmeleyerek tekrar boşluğa soktu. Boyası dökülen bir dolabın karşısında dikilip derin bir nefes verdi ve korka korka ve ciddi bakışlarla dolabı açtı. Dolapta bir sürü kavanoz vardı ve hepsi de uyuşturucuyla doluydu. Bu kavanozlardan birini aldı ve diğerlerini kenara itti. Arkadaki silaha uzanmıştı. Kalbinin atışları daha da artmıştı. Soluk alışverişi düzensizleşmişti. Yaklaşık dört yıldır bu dolabı açmamıştı. Onları ve onlar yüzünden başına gelen her şeyi tarihe gömmüştü. Ta ki mükemmel bir iş teklifi alana dek. Biraz önce telefonda konuştuğu adam uyuşturucu bağımlısıydı. Paris'in uyuşturucuları için ona çok büyük paralar verecekti ve Paris de rahat bir hayata erecekti. Bunları düşündükçe tebessüm etmeden duramıyordu. Artık o lüks evlere bakıp kalmayacaktı. Artık o lüks evlerin sahipleri onun süper lüks evine bakakalacaktı.
Geç kaldığını fark etti ve düşüncelerinden sıyrılıp kapıya ilerledi. Yerdeki paltosunu giydi. Silahı ve uyuşturucuları paltosunun iç kısmına yerleştirip tedirgin gözlerle dışarı çıktı. Sokakta hiçbir evin ışığı açık değildi. Herkesin uyuduğundan emin olduğunda hızlıca yürümeye başladı. Sokağın köşesinden dönünce durdu ve etrafına baktı. Daha gelmemişti. Birkaç dakika sonra bir arabanın motor sesi duyuldu. Bu o olmalıydı. Paris ciddileşmişti, hala tedirgindi ama onu gerçekten tanımayan biri bunu anlayamazdı. Çok iyi bir oyuncuydu. Bu yüzden her zaman iyi bir bağımlı olmuştu. Poliseyse kendisi gitmişti. Kendisini ihbar etmişti çünkü zor durumdaydı. O illetten kurtulmayı öyle çok istiyordu ki... Bir sene hapishanede kalmak zorunda kalmasına rağmen yaptığından çok memnun olduğunu söylüyordu. Kim ne derse desin doğru olanı yaptığını savunuyordu ama durum değişir gibiydi. O zamanlar bunu yapmasaydı şimdi çok zengin olabilirdi. Oysa zengin olma işi dört sene sonraya kalmıştı.
Adam yavaşça Paris'e doğru ilerliyordu. Paris de dikkatini toplamaya çalışıyordu. Nihayet Paris'le göz göze gelebilen adam sert sesiyle, ''Çabuk ver şu lanetleri bana!'' Paris ne diyeceğini bilmiyordu, parasını almalıydı. Bu adamdan bir şey istemeyeyse korkuyordu besbelli ama bu işte korkunun yeri yoktu. ''Bunları size vereceğimi söyledim Bay Macnair. Fakat parayı almadan uyuşturucunun u'sunu bile göstermem size.'' Kendinden emin konuşmuştu. Kendisi bile inanamıyordu buna. Bay Macnair kahkaha attı ve adamlarına ''Getirin parayı!'' diyerek bağırdı. Paris memnun olmuştu. Parayı aldı. Çanta fazlasıyla ağırdı. Daha büyük bir tebessüm belirdi yüzünde ve elini paltosuna attı. Paltosunu çıkardığındaysa olan olmuştu artık. Getirdiği silahla boyuna ateş ediyordu. Diğerleri de buna karşılık ateş ediyordu. Ortalık kan gölüne dönmüştü. Bir kurşunsa Paris delirmiş bir şekilde ortalığa ateş ederken onu isabet almıştı. Kısa süre sonra yere yığıldı. Mr. Macnair da hiçbir şey olmamış gibi Paris'in cebinden uyuşturucuyu aldı ve oradan uzaklaştı.
Paris'se hala yaşıyordu. Yaptıklarından anlam çıkarmaya çalışıyordu. Neden böyle bir şey yaptığını bilmiyordu. Oysa paraları almıştı. Uyuşturucuyu verse n'olurdu ki? En azından ölmemiş olacaktı. Birazdan gözlerini son defa yumacaktı. Çok pişmandı. O anda bir adam belirdi karşısında. Gözleri kıpkırmızıydı ve ağzı kanıyor gibi görünüyordu. Paris çok ürkmüştü fakat hareket edemiyordu. Adam Paris'in nabzını yokladı ve sonra da ona yaklaştı. Boynunu koklar gibiydi. Paris ağzını açıp bir şeyler diyecekken büyük bir acı başladı vücudunda. Yanıyordu. Damarlarındaki kan çekilir gibiydi. Çok büyük bir acıydı bu. Gözlerini açmaya çalıştı ama yapamadı. Uyuşuyordu sanki. Ne olduğunu anlamaya çalışıyordu. Kesinlikle ölmüştü ama hayır, ölüm bu kadar acı olamazdı. Son nefesini verdi ve sonra hiçbir şey hissetmedi. Adamsa ona acıyarak bakıyordu. Paris arada inlediğinde adam yerinden sıçrıyordu. Yüzü ekşiyordu ve neye uğradığını şaşırıyordu. Yaklaşık dört saat sonra havada güneş açmaya başladığında adam Paris'i kuytu bir yere götürdü. Akşama dek orada beklediler. Paris saatte bir inliyordu ve adam da terliyordu o her inlediğinde. Yirmi dört saat olmuştu. Artık Paris'in kendine gelmesi gerekiyordu ve beklenen oldu. Paris sonsuzluğa açtı gözlerini. İlk ve son kez...
| |
| ![Aşağa gitmek](https://2img.net/i/empty.gif) | | Gisela Müller Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi
![Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi](https://2img.net/h/i511.photobucket.com/albums/s352/BeYzisH_2008/rutbeler/yntm.jpg)
![Gisela Müller](https://2img.net/h/i511.photobucket.com/albums/s352/BeYzisH_2008/avatarm-2.jpg)
Mesaj Sayısı : 72 Kayıt tarihi : 09/06/10 Yaş : 29
![Profesör Alımları Empty](https://2img.net/i/empty.gif) | Konu: Geri: Profesör Alımları C.tesi Haz. 19, 2010 5:08 pm | |
| | |
| ![Aşağa gitmek](https://2img.net/i/empty.gif) | | Dorothy Pysean Solist
![Solist Solist](https://2img.net/h/i1004.photobucket.com/albums/af166/cisil_cimen/sant.jpg)
![Dorothy Pysean](https://2img.net/h/i1006.hizliresim.com/2010/6/21/1502.jpg)
Mesaj Sayısı : 3 Kayıt tarihi : 20/06/10
![Profesör Alımları Empty](https://2img.net/i/empty.gif) | Konu: Geri: Profesör Alımları Paz Haz. 20, 2010 9:42 am | |
| Ad ve Soyad: Dorothy Pysean İstenilen Rütbe: Tılsım Profesörü Yaş: Yirmi beş. Günlük Aktiflik Süresi: En az 3-4 saat. Örnek Rol Oyunu: - Spoiler:
Ortak Salon; Aynada kendime baktım. Oldukça değişik ve güzel görünüyordum. balo için fazla süslü olabilirdim ama çok güzel ve tatlı olduğum kanısındaydım. Üzerimdeki beyaz elbise, peri kızları gibi görünmemi sağlıyor diye düşünüyordum. Saçımınıda düzleştirmiştim ve çok terliyordum. Ama yapabilecek birşeyim yoktu. Sade makyajım da elbisem ve saç modelimle çok uyumluydu. Topuklu ayakkabılarım sayesinde uzun görünebiliyordum. İnanamıyordum. Bu ben miydim? Değişmiştim. Hemde çok değişmiştim. Birden içeriye Ann girdi. " Dan seni Ortak Salon'da bekliyor Zoe. " dedi ve kapıyı kapatıp çıktı. Çok heyecanlıydım. Acaba Dan beni görünce ne diyecekti? Ya da tepkisi ne olacaktı? Bunu öğrenmenin tek yolu Ortak Salon'a gitmek olacaktı. Yavaş adımlarla ilerlemeye başladım. Kapıyı açtım ve Ortak Salon'a gitmek üzere çıktım. Yine yavaş adımlarla yürümeye devam ettim. En sonunda gelmiştim. Oturmuş beni bekliyordu. Çok şık olmuştu. Siyah takım elbisesiyle çok asil görünüyordu. Yavaş yavaş Dan'in yanına gitmaya başladım. Herkes nefesini tutmuştu. Topuklu ayakkabılarımın sesi içeride yankılanıyordu. Dan, beni görünce ayağa kalktı. Şaşkınlık ve hayranlık dolu gözlerle bana bakıyordu. Birşeyler söylemesini bekliyordum. Şaşkınlığını üstünden attı ve konuşmaya başladı. " Bü... Bü... Büyüleyici görünüyorsun Dorothy. Bu... Be gerçekten sen misin? " dedi kekeleyerek. Neden bu kadar şaşırdığını anlamıyordum. Bunda şaşılacak ne var? Sadece biraz değişmiştim. Gülümsedim. Dan'in kravatından tuttum ve kendime doğru çektim. Kravatını düzelttim ve ona sarıldım. Onun bu hallerine gülmekten kendimi alamıyordum. " Evet Dan. Bu benim. " dedim ve gülümsedim. Birden başım dönmeye başladı. Gözleri karardı. Galiba bayılıyordum. Ama neden bugün? Neden tam da baloya gideceğimiz gün? Düşünebiliyor ve hissedebiliyordum. Ama gözlerimi açamıyor ve konuşamıyordum. Dan, beni kucağına almıştı. Galiba revire gidiyordum. Lütfen... Lütfen kendime geleyim. Ne olur! Yoksa, yoksa ölüyor muydum? Kendimi bir boşluk içindeymişim gibi hissediyordum. Yapayalnız ve kimsesiz...
Revir; Ben neredeyim? Dan nerede? Cenette miyim? Yada cehennemde. Birden kapıdan içeriye birisi girdi. Evet! Bu Dan'di. Şimdi nerede olduğumu anlamıştım. Büyük ihtimalle bayılmış ve revire getirilmiştim. Dan yanıma geldi ve oturdu. Elimi tuttu. Endişeli gibi görünüyordu. Gülümsemiştim... O da bana gülümsedi. Endişesi dağılmış gibiydi. Yüzüme baktı. Ne olduğunu anlamamışa benziyordu. Açıklama yapmamı bekliyor gibiydi. Ama bende bana ne olduğunu bilmiyordum. Dan konuşmaya başlamıştı. " İyi olacaksın Dorothy. Ben hep hep yanında oldukça sana birşey olmayacak. " dedi tekrar ve gülümsedi. Nedense bu sözler beni duygulandırmıştı. Gözlerim yaşlarla dolmuştu. Hayır aptal kız. Şimdi ağlama zamanı değil. Lütfen... Ama kendimi tutamamıştım. Ağlıyordum işt. Hemde hüngür hüngür. Kendimi toparlamalıydım. Göz yaşlarımı sildim. Gülümsemeye çalıştım. Her ne kadar gülümseyemesemde. Sonra konuşmaya başladım. " Benim sayemde baloyu kaçırdım. Özür dilerim " dedim somurtarak ve Dan anında cevap verdi. " Balo falan umrumda değil. Sen iyisin ya... Bunu düşün. " dedi tatlı bir sesle. Bende gülümsedim. Ama birden başım dönmeye başladı. Nefes almakta güçlük çekiyordum. Daha doğrusu, nefes alamıyordum. Dan, telaşlı gözlerle bana bakıyordu. Koşarak yanımdan ayrıldı. Sanırım, Şifacıya haber vermeye gitmişt. Kısa süre sonra yanında genç bir şifacıyla geri geldi. Nefes almaya çalışıyordum. Ama olmuyordu! Yapamıyordum! Nefes alamıyordum! Gözlerim kararmıştı. Etraftaki sesler kesilmişti. Üşümeye başlamıştım. Sonrası mı? Sonrasını hiçbir şekilde hatırlıyamıyordum...
* Ravenclaw Bina Sorumluluğunu da alabilir miyim? | |
| ![Aşağa gitmek](https://2img.net/i/empty.gif) | | Gisela Müller Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi
![Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi](https://2img.net/h/i511.photobucket.com/albums/s352/BeYzisH_2008/rutbeler/yntm.jpg)
![Gisela Müller](https://2img.net/h/i511.photobucket.com/albums/s352/BeYzisH_2008/avatarm-2.jpg)
Mesaj Sayısı : 72 Kayıt tarihi : 09/06/10 Yaş : 29
![Profesör Alımları Empty](https://2img.net/i/empty.gif) | Konu: Geri: Profesör Alımları Paz Haz. 20, 2010 12:31 pm | |
| Rpg'niz yetersiz görülmüştür. Tılsım profesörümüz ve Ravenclaw bina sorumlumuz da zaten mevcut. | |
| ![Aşağa gitmek](https://2img.net/i/empty.gif) | | Concétta Corradeo Kehanet Profesörü
![Kehanet Profesörü Kehanet Profesörü](https://2img.net/h/i1004.photobucket.com/albums/af166/cisil_cimen/pro.jpg)
Mesaj Sayısı : 6 Kayıt tarihi : 19/06/10
![Profesör Alımları Empty](https://2img.net/i/empty.gif) | Konu: Geri: Profesör Alımları Ptsi Haz. 21, 2010 3:26 pm | |
| Ad ve Soyad: Eleanor Mia Mathers İstenilen Rütbe: Kehanet Profesörü Yaş: 20 Günlük Aktiflik Süresi: 6-7 Örnek Rol Oyunu: Thad Drew Starling'e zaten bir rpg koymuştum. | |
| ![Aşağa gitmek](https://2img.net/i/empty.gif) | | Gisela Müller Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi
![Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi Yönetici, Üç Süpürge Sahibesi](https://2img.net/h/i511.photobucket.com/albums/s352/BeYzisH_2008/rutbeler/yntm.jpg)
![Gisela Müller](https://2img.net/h/i511.photobucket.com/albums/s352/BeYzisH_2008/avatarm-2.jpg)
Mesaj Sayısı : 72 Kayıt tarihi : 09/06/10 Yaş : 29
![Profesör Alımları Empty](https://2img.net/i/empty.gif) | Konu: Geri: Profesör Alımları Ptsi Haz. 21, 2010 9:23 pm | |
| | |
| ![Aşağa gitmek](https://2img.net/i/empty.gif) | | | Profesör Alımları | |
|
Similar topics | ![+](https://2img.net/i/empty.gif) |
|
| Bu forumun müsaadesi var: | Bu forumdaki mesajlara cevap veremezsiniz
| |
| |
| |
|